Porcelana – proces produkcji

Surowce do produkcji porcelany transportowane są luzem pod przykryciem lub w specjalnych workach. Mieszanka już zmielonych i nawilżonych surowców powinna zawierać jak najmniej substancji barwiących, na początku produkcji nadmiar wody z mieszanki jest usuwany za pomocą upłynniaczy. Celem produkcji jest otrzymanie produkty, który jest możliwie najcieńszy, najbielszy oraz przeświecalny.

Ze względu na temperaturę wypalania oraz skład chemiczny można wyróżnić dwa rodzaje porcelany szkliwionej: twardą i miękką. Temperatury wypalania wynoszą odpowiednio 1350-1460°C oraz 1280-1320°C. Skład chemiczny porcelany twardej prezentuje się następująco 40-60% glinki kaolinowej, 20-30% kwarcu, 20-30% skalenia oraz proporcje wykorzystywane do produkcji porcelany miękkiej 25-40% glinki kaolinowej, 25-45% kwarcu, 25-40% skalenia. Jednak technologia produkcji oraz skład jest cały czas modyfikowany. Istnieją również inne odmiany porcelany jak na przykład angielska ?Bone China” gdzie 30-50% składu stanowi popiół kostny, 20-35% to glinka kaolinowa natomiast pozostały procent stanowią minerały zawierające skaleń. Po przygotowaniu masy porcelanowej formuje się poszczególne wyroby, za pomocą koła garncarskiego powstają talerze i filiżanki natomiast pojemniczki, figury i dzbanki są odlewane. Po ukształtowaniu porcelanę należy przesuszyć a potem wypalić w temperaturze ok. 920-980°C. Te pierwsze wypalanie nosi nazwę wyżarzania. Porcelana nie jest potem rozpuszczalna jednak ciągle przepuszcza wodę. Po wyżarzaniu ostemplowuje się znak firmowy a przedmioty poddaje się kąpieli w wodnej zawiesinie szkliwa, po kąpieli porcelana jest wypalana drugi raz w temperaturze ok. 1400°C, w tej temperaturze szkliwo topi się, dzięki czemu przedmioty uzyskują połysk i gładkość. Są trzy rodzaje zdobień na polewie, w polewie i pod polewą. Zdobienia pod polewą są nakładane zaraz po wyżarzeniu, po czym porcelana jest polewana szkliwem, po czym następuje drugie wypalenie.

Zdobienia w polewie nanoszoną są na już wypaloną porcelanę, która następnie jest wypalana po raz trzeci w temperaturze ok. 1400°C, dzięki czemu szkliwo topi się a zdobienia wnikają wgłęb. Zdobienia na polewie nanoszą są po wypaleniu, jednak trzecie wypalenie następuje w niższej temperaturze ok. 850°C, w takiej temperaturze szkliwo nie topi się, a więc farby nie wnikają wgłęb szkliwa, jednak po wypaleniu w niższej temperaturze są one wyczuwalne, jako delikatne zgrubienia. Wypalanie ma jednak negatywny wpływ na same zdobienie a dokładnie na ich kolor, czym temperatura jest wyższa tym gama kolorów będzie mniejsza wynika to z tego, że niektóre farby tracą swoją barwę w wyższej temperaturze, dlatego najbardziej barwne zdobienia są wykonywane bezpośrednio na polewie.

Leave a Comment